Ωτοσκλήρυνση

Η ωτοσκλήρυνση συνιστά μία κατάσταση κατά την οποία η βάση του αναβολέα καθηλώνεται λόγω εναπόθεσης οστίτη ιστού, με αποτέλεσμα την απώλεια ακοής. Στους ασθενείς με ωτοσκλήρυνση, οι επιπλέον αυτές εναποθέσεις παρεμποδίζουν τη μηχανική μετάδοση του ήχου και οδηγούν σε βαρηκοΐα αγωγής. Συγκεκριμένα, ο αναβολέας δεν μπορεί να κινηθεί ελεύθερα στην ωοειδή θυρίδα όπως συμβαίνει υπό φυσιολογικές συνθήκες. Σε ορισμένους ασθενείς με πιο προχωρημένη νόσο, οι βλάβες μπορεί να επεκτείνονται στο λαβύρινθο, επηρεάζοντας τον κοχλία και προκαλώντας μικτή βαρηκοΐα.

Ποια είναι τα συμπτώματα της ωτοσκλήρυνσης;

Τα περισσότερα άτομα που πάσχουν από ωτοσκλήρυνση αρχίζουν να αντιλαμβάνονται προβλήματα στην ακοή τους στην ηλικία των 20-30 ετών από το ένα ή και τα δύο αυτιά.

Τα συμπτώματα της ωτοσκλήρυνσης περιλαμβάνουν:

  • Απώλεια ακοής που σταδιακά επιδεινώνεται
  • Δυσκολία στην ακρόαση ήχων χαμηλής έντασης και ψιθύρων 
  • Χαμηλόφωνη ομιλία γιατί η δική τους φωνή ακούγεται δυνατά
  • Ευκολία στην ακρόαση ήχων όταν υπάρχει θόρυβος (σε αντίθεση με πολλούς άλλους τύπους απώλειας ακοής)
  • Εμβοές
  • Ζάλη (πιο σπάνια)

Τα συμπτώματα της ωτοσκλήρυνσης μπορεί να είναι δύσκολο να διακριθούν από άλλες αιτίες απώλειας ακοής, γι’ αυτό απαιτείται έμπειρος ΩΡΛ.

Πού οφείλεται η ωτοσκλήρυνση;

Η αιτία της ωτοσκλήρυνσης είναι ασαφής και δεν μπορεί να αποτραπεί η εμφάνισή της. Το γενετικό υπόβαθρο συμβάλλει στην εμφάνιση ωτοσκλήρυνσης, καθώς το 60% των ασθενών αναφέρουν οικογενειακό ιστορικό της νόσου. Επιπλέον, ορμονικές καταστάσεις όπως η εφηβεία, η εγκυμοσύνη και η εμμηνόπαυση ίσως σχετίζονται με την επιδείνωση της απώλειας ακοής σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ωτοσκλήρυνση. Η έκθεση στον ιό της ιλαράς θεωρείται παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη ωτοσκλήρυνσης, ωστόσο η ακριβής αιτιολογική επίδραση της ιλαράς στην ανάπτυξη ή εξέλιξη της ωτοσκλήρυνσης παραμένει άγνωστη.

Είναι σοβαρή πάθηση η ωτοσκλήρυνση; Πώς θεραπεύεται;

Η ωτοσκλήρυνση μπορεί να προκαλέσει ήπια/σοβαρή απώλεια ακοής, αλλά πολύ σπάνια μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη κώφωση. Η ακοή χειροτερεύει προοδευτικά σε μήνες ή χρόνια και μπορεί να συνεχίσει να επιδεινώνεται αν αφεθεί χωρίς θεραπεία. Αν η απώλεια ακοής είναι πολύ ήπια, ίσως να μην χρειαστεί θεραπεία στην αρχή. Η απώλεια ακοής μπορεί να αντιμετωπιστεί επιτυχώς είτε με βοηθήματα ακοής, είτε με χειρουργική επέμβαση. Ορισμένες φορές, η ωτοσκλήρυνση μπορεί να έχει εξαπλωθεί στο έσω αυτί με αποτέλεσμα μεγαλύτερη απώλειας ακοής, η οποία δεν μπορεί να βελτιωθεί με τη χειρουργική επέμβαση.

Η χειρουργική επέμβαση πότε συνιστάται;

Η χειρουργική επέμβαση (αναβολοτομή) αποτελεί επιλογή αν πληρούνται συγκεκριμένα ιατρικά κριτήρια ή αν κάποιος ασθενής δεν επιθυμεί να φοράει ακουστικό βαρηκοΐας. Πραγματοποιείται με γενική αναισθησία, είτε μέσω μίας μικρής τομής, είτε μέσω του έξω ακουστικού πόρου και αποτελεί ιδιαίτερα λεπτή επέμβαση που θα πρέπει να εκτελείται από έμπειρους ωτοχειρουργούς. Κατά τη διαδικασία, αφαιρούνται τα σκέλη του αναβολέα και στη βάση του διανοίγεται μία οπή μέσω της οποίας εισέρχεται μία κατάλληλη πρόθεση.