Τραχηλική Λεμφαδενοπάθεια

Ο όρος τραχηλική λεμφαδενοπάθεια αναφέρεται στη διόγκωση των λεμφαδένων που βρίσκονται στην περιοχή του λαιμού. Οι λεμφαδένες, οι οποίοι εντοπίζονται σε όλο το σώμα, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος παρέχοντας προστασία έναντι των μικροοργανισμών. Οι λεμφαδένες του τραχήλου είναι συνήθως πολύ μικροί και δεν γίνονται αντιληπτοί, εκτός αν μία υποκείμενη φλεγμονώδης διαδικασία έχει προκαλέσει αύξηση του μεγέθους τους. Ανάλογα με την υποκείμενη αιτία, οι διογκωμένοι τραχηλικοί λεμφαδένες μπορεί να είναι σκληροί ή μαλακοί στη σύσταση, ανώδυνοι ή επώδυνοι και σταθεροί ή κινητοί στην ψηλάφηση.

Ποιες είναι οι πιο συχνές αιτίες τραχηλικής λεμφαδενοπάθειας;

  • Λοιμώξεις του ρινοφάρυγγα, των αμυγδαλών, του λάρυγγα, των αυτιών, των σιελογόνων αδένων και του τριχωτού της κεφαλής
  • Λοιμώδης μονοπυρήνωση
  • Οδοντικές φλεγμονές
  • Βρογχίτιδες
  • Χρόνιες λοιμώξεις (πχ AIDS, σύφιλη, φυματίωση)
  • Αυτοάνοσα νοσήματα
  • Λεμφώματα και λευχαιμίες
  • Καρκίνοι κεφαλής και τραχήλου
  • Μεταβολικές Διαταραχές (νόσος Gaucher, νόσος Niemann-Pick)
  • Υπερθυρεοειδισμός
  • Άλλες σπάνιες νόσοι (νόσος Kikuchi-Fujimoto, νόσος Kimura, νόσος Castleman, οικογενής μεσογειακός πυρετός)

Πώς διαγιγνώσκεται η τραχηλική λεμφαδενοπάθεια;

Η λεμφαδενοπάθεια του τραχήλου εντοπίζεται κατά τη φυσική εξέταση της περιοχής του λαιμού και ακολουθεί η λήψη ενός αναλυτικού ιστορικού. Αξιολογείται η χρονική διάρκεια της διόγκωσης, τα χαρακτηριστικά των διογκωμένων λεμφαδένων και αν υπάρχει εμπλοκή λεμφαδένων από άλλα μέρη του σώματος. Μπορεί επίσης να επιβεβαιωθεί μέσω υπερήχου, αξονικής ή μαγνητικής τομογραφίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο γιατρός θα πραγματοποιήσει βιοψία του «ύποπτου» λεμφαδένα, μία απλή διαδικασία κατά την οποία αφαιρείται ένα μικρό τμήμα του λεμφαδένα το οποίο αποστέλλεται για ιστολογική εξέταση.

Μπορεί να υποκρύπτει κάτι πιο σοβαρό η τραχηλική λεμφαδενοπάθεια;

Συνήθως, η τραχηλική λεμφαδενοπάθεια δεν είναι μία σοβαρή κατάσταση και ανευρίσκεται στα πλαίσια μίας ήπιας εξελισσόμενης φλεγμονής ιδιαίτερα στα παιδιά και τους νεαρούς ενήλικες. Ωστόσο, θα μπορούσε να υποδηλώνει ένα πιο σοβαρό υποκείμενο νόσημα και γι’ αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί προκειμένου να τεθεί η σωστή διάγνωση.

Πώς αντιμετωπίζεται η τραχηλική λεμφαδενοπάθεια;

Η θεραπεία ποικίλλει ανάλογα με την υποκείμενη αιτία. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι απαραίτητο να χορηγηθεί θεραπεία (πχ σε υγιείς ενήλικες που περνούν μία ιογενή λοίμωξη ή παιδιά των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα συναντά συνεχώς αντιγόνα και εκπαιδεύεται με αποτέλεσμα να διογκώνονται συχνά οι λεμφαδένες τους). Ορισμένες λοιμώξεις ίσως χρειαστούν αντιμικροβιακά, ενώ οι αυτοάνοσες καταστάσεις μπορεί να χρειάζονται αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Στη λεμφαδενοπάθεια που σχετίζεται με καρκίνο, η αποδιόγκωση των λεμφαδένων επέρχεται με τη χημειοθεραπεία ή την ακτινοθεραπεία.