Αδενοειδεκτομή

Αδενοειδεκτομή ονομάζεται η διαδικασία χειρουργικής αφαίρεσης των αδενοειδών εκβλαστήσεων. Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις ή «κρεατάκια», όπως τα γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος, είναι μικρά τμήματα ιστού στην περιοχή του ρινοφάρυγγα, τα οποία ωστόσο δεν είναι ορατά αν κοιτάξει κανείς μέσα στο στόμα του. Αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος, προστατεύοντας τον οργανισμό από εισβολείς και συμβάλλοντας στην καταπολέμηση των λοιμώξεων. Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις είναι μεγαλύτερες σε μέγεθος στα παιδιά, συρρικνώνονται όσο κανείς μεγαλώνει και συνήθως εξαφανίζονται στους ενήλικες.

Πότε υπάρχει ένδειξη αφαίρεσης των αδενοειδών εκβλαστήσεων;

Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις ενός παιδιού μπορεί ορισμένες φορές να διογκωθούν, συνήθως ως επακόλουθο μίας βακτηριακής ή ιογενούς λοίμωξης, ή μετά από αλλεργική αντίδραση. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, προκαλείται ήπια δυσφορία και δεν απαιτείται κάποια ειδική θεραπεία. Ωστόσο, σε ορισμένα παιδιά, μπορεί να προκληθεί σοβαρή δυσφορία, η οποία επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινότητά τους.

Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις είναι πιθανόν να πρέπει να αφαιρεθούν αν το παιδί παρουσιάζει:

  • Αναπνευστικά προβλήματα και δυσκολία στην αναπνοή μέσω της μύτης
  • Διαταραχές κατά τον ύπνο-ροχαλητό-υπνική άπνοια με ταυτόχρονη εμφάνιση υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας
  • Επαναλαμβανόμενα ή επίμονα προβλήματα με τα αυτιά
  • Επαναλαμβανόμενη ή επίμονη ρινοκολπίτιδα που οδηγεί σε μόνιμη ρινική καταρροή, πόνο στο πρόσωπο και ένρινη χροιά στη φωνή

Οι ενήλικες σπάνια θα χρειαστούν αδενοτομή, καθώς οι δομές αυτές έχουν συρρικνωθεί και δεν προκαλούν προβλήματα.

Πώς γίνεται η αδενοειδεκτομή;

Η επέμβαση πραγματοποιείται με γενική αναισθησία μέσω του στόματος και διαρκεί λιγότερο από 30 λεπτά. Δεν απαιτείται νοσηλεία, οπότε ο μικρός ασθενής μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του την ίδια ημέρα. Η επέμβαση είναι απλή, ασφαλής και μπορεί να συνδυαστεί με αμυγδαλεκτομή, μυριγγοπλαστική ή τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού στα αυτιά.

Αφού οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις συμβάλλουν στην άμυνα του οργανισμού και συρρικνώνονται με την πάροδο των ετών, μήπως να περιμένουμε;

Πραγματικά, καθώς οι δομές αυτές ελαττώνονται σε μέγεθος όσο ένα παιδί μεγαλώνει, σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να συστηθεί παρακολούθηση και επανέλεγχος. Όταν, όμως, είναι υπερτροφικές και προκαλούν προβλήματα στο παιδί, είναι απίθανο να διορθωθεί η κατάσταση χωρίς χειρουργική επέμβαση. Μάλιστα, θα πρέπει να αφαιρούνται έγκαιρα γιατί η παραμονή τους θα έχει σοβαρές συνέπειες στην ποιότητα ζωής του παιδιού. Από εκεί που αποτελούσαν «πύλη» προστασίας του οργανισμού από ότι εισέρχεται με τον εισπνεόμενο αέρα, πλέον λειτουργούν ως μία δεξαμενή μικροβίων που πολύ εύκολα πυροδοτεί την έναρξη λοιμώξεων.